W śląskich realiach kobieta nie może rządzić mężczyznami. A w zdominowanym przez panów futbolu, to już absolutnie nie do pomyślenia - mówi prezes Ruchu Chorzów, Katarzyna Sobstyl.

Nie chciałam wpuszczać oldbojów na stadion, zaproponowałam piłkarzom posiłki w styropianie, spóźniłam się na mecz Ruchu, bo byłam w galerii na zakupach... Czego ja już nie słyszałam o sobie. To, że Ruch nie dostał licencji, bo ja coś tam po drodze w procesie licencyjnym zawaliłam – było chyba najmniejszym zarzutem – wylicza prezes Ruchu Chorzów Katarzyna Sobstyl, już jakby bez cienia żalu, że są to wydumane historie. A przecież to one zbudowały jej wizerunek, jako osoby wyjątkowo niekompetentnej, którą tylko jakaś nieznana siła posadziła na tronie sternika klubu z ogromnymi tradycjami. W dodatku kobiety mało komunikatywnej, niedostępnej, pilnującej tylko interesu Mariusza Klimka, byłego już największego udziałowca Ruchu Chorzów SA. - Ktoś stworzył bajkę na mój temat, teraz opowiadaną przez innych, namalował obraz człowieka nie pasującego do schematu wiecznych malkontentów – że kobieta nie nadaje się do tej funkcji, że nie pasuje do fotela prezesa Ruchu.

W dodatku kobieta z Dąbrowy Górniczej...
- No właśnie. Jestem prezesem wielkiego śląskiego klubu, ze wspaniałymi tradycjami, w dodatku nie jestem z Górnego Śląska. To jest klucz do zrozumienia sytuacji wokół mnie. W śląskich realiach kobieta nie może rządzić mężczyznami. A w zdominowanym przez panów futbolu, to już absolutnie nie do pomyślenia.

Co się czuje, gdy kibice „Niebieskich” skandują pani nazwisko, gdy w męskich, nieparlamentarnych, wręcz żołnierskich słowach wykrzykują, co o pani myślą, obrażają?
- A jaka ma być odpowiedź? Że to jest przyjemne? Tymczasem mnie na stanowisko prezesa zarządu klubu nominowała Rada Nadzorcza spółki, która z kolei realizuje cele akcjonariuszy. Ja tylko wykonuję swoją pracę najlepiej jak potrafię. Ale nie ukrywam, że stres muszę odreagować.

W jaki sposób?
- Wysiłkiem fizycznym. Idę poćwiczyć, albo popływać na basen. Muszę się zmęczyć, żeby zapomnieć, że ktoś mnie tak potraktował, że wskazywał palcem – to jej robota, gdy w moim mniemaniu absolutnie nie zasłużyłam na to.

OK, ale w galerii na zakupach przed meczem z Legią w stolicy, to jednak pani urzędowała?
- I z tego powodu podobno się spóźniłam na Łazienkowską na mecz Ruchu? Jechałam na mecz samochodem z Marzeną Mrozik – dyrektor ds. marketingu i handlu w klubie oraz z Danutą Drabik, naszą byłą rzeczniczką i jej mężem. Warunki pogodowe były fatalne, nie można było nic zrobić. Ktoś jednak wymyślił zakupy i taka wersja została powielona. A to przecież wierutna bzdura. Taka sama, jaką wymyślił ktoś w „Szybkiej piłce”, jakobym zabroniła jeść piłkarzom w kawiarence klubowej, a proponowała dowożenie im posiłków w styropianie. Nigdy coś takiego nie miało miejsca, więc nie ma nawet sensu się nad tym szerzej zastanawiać.

Ale w nieporozumieniach z byłymi piłkarzami Ruchu miała pani swoje trzy grosze?
- Kolejny nieprawdziwy stereotyp. Ja tylko chciałam wiedzieć, ilu jest oldbojów, zobaczyć, kto figuruje w spisie, bo lista oldbojów, chcących zobaczyć mecz Ruchu za darmo, była w pewnym momencie wyjątkowo długa. Zapewniam, że mam ogromny szacunek dla tych ludzi, którzy przez wiele lat budowali potęgę Ruchu, jego wizerunek, niemniej zarządzam spółką, która musi się bilansować. A oldboje Ruchu mają swoje miejsca na trybunie stadionu na Cichej i nikt im nigdy tego nie zabierze.

Skoro weszliśmy w świat ekonomii, to co stanie się z klubem, jeśli komornik zapuka po pieniądze (3,1 miliona złotych) z tytułu nieodprowadzanych składek ZUS?
- To może być dla nas problem, bo w rozumieniu ustawy podatkowej spółka Ruch Chorzów SA nie jest następcą stowarzyszenia, które przed laty narobiło te długi. ZUS oparł się jednak na werdykcie sądu, który uznał, że w świetle ustawy „o kulturze fizycznej” następcą prawnym jednak jesteśmy. No cóż, będziemy bronić się, bo przypomnę, że chodzi o dług narobiony przez naszych poprzedników w latach 1999- 2004.

Nie ciśnie się pani na usta pytanie - co robił ZUS kilka lat temu, dlaczego nie ściągał wtedy tego długu, nie ścigał wierzycieli?
- Ciśnie, bo każdy obywatel musi regulować swoje zobowiązania natychmiast, a nasi poprzednicy nie musieli tego robić przez wiele lat, ale co z tego? Będziemy się bronić, bo nie tylko nie mamy nic wspólnego z tamtym zadłużeniem, ale już spłaciliśmy prawie 6 milionów zobowiązań finansowych stowarzyszenia KS Ruch Chorzów, kończąc tym samym proces restrukturyzacji, co było warunkiem koniecznym do uczestnictwa w rozgrywkach nałożonym na nas przez PZPN.

Będziecie się bronić, tymczasem realna jest groźba pojawienia się w klubie komornika, który zajmie wasze konta.
- Mam nadzieję, że tak się nie stanie, bo co z tego, że wygramy w końcu z ZUS, skoro przez długi czas nie będziemy mogli normalnie funkcjonować? Mamy teraz 30 dni na złożenie odwołania od decyzji ZUS, a otrzymaliśmy ją dokładnie 4 grudnia.

Kiedyś podobne „zapalenie płuc” rozwinęło się, gdy po dług stowarzyszenia upomniał się w spółce Urząd Skarbowy.
- Było zapalenie płuc, była bardzo wysoka gorączka, ale wygraliśmy spór z Izbą Skarbową. Teraz też mam nadzieję, że nie będziemy musieli płacić za kogoś.

Pod koniec listopada miała być emisja nowych akcji spółki Ruch Chorzów SA, tymczasem ten proces się opóźnił. Dlaczego i czy taka emisja może uratować budżet klubu?
- Emisji akcji nie nazwałabym ratunkiem. Raczej wsparciem finansowym w konstrukcji budżetu klubowego na przyszłość – a tym samym inwestycją w rozwój klubu od strony sportowej i marketingowej. A wracając do pierwszej części pytania, to czas na zamknięcie emisji mamy do kwietnia. Oczywiście chcielibyśmy zakończyć ten proces jeszcze w tym roku i stanie się tak, gdy zostaniemy zaspokojeni przez nowy akcjonariat. Nic więcej jednak na ten temat nie mogę powiedzieć i nie dlatego, że nie chcę, ale dlatego, że muszę działać zgodnie z literą prawa, jaka obowiązuje przy ofercie zamkniętej.

źródło: Sport