- W Atenach niczego mi nie brakowało, a pomimo tego zdecydowałem się przyjechać i pomóc Ruchowi. Niech nikt jednak nie liczy, że machnę zaczarowaną różdżką i już jutro będzie wszystko super - powiedział nowy trener Ruchu Chorzów Juan Ramon Rocha, który związał się z naszym klubem rocznym kontraktem z opcją przedłużenia o kolejny rok. Przeczytajcie, co 63-letni Argentyńczyk powiedział podczas dzisiejszej konferencji prasowej.

Kiedy pojawiła się oferta Ruchu? Czy długo zastanawiał się pan nad przyjazdem do Chorzowa?
Juan Ramon Rocha: - Od około piętnastu dni rozmawiałem z Krzysztofem. To nie była trudna decyzja, bo bardzo dobrze znam ten klub. Pewnie wielu z was się jeszcze nie urodziło, gdy ja zagrałem przeciwko Niebieskim. Wiele lat temu Ruch zmierzył się w Argentynie z moim zespołem, Newell's Old Boys.

Absolutnie się nie wahałem nad przyjazdem do Polski. Postanowiłem przyjechać tutaj i pomóc Ruchowi znaleźć lepszą drogę oraz lepsze jutro dla drużyny. Wierzę, że wszyscy razem będziemy współpracować, aby wyciągnąć klub z dołka. Osobiście bardzo się cieszę, że tu jestem. Znam trudności Ruchu, ale w piłce nożnej wszystko da się zrobić.

Po raz ostatni prowadził pan drużynę piłkarską w 2013 roku. Czym zajmował się pan przez ostatnie lata?
- Pracowałem w akademii piłki nożnej Panathinaikosu. Sprawdzałem i oglądałem wielu piłkarzy, odbyłem liczne podróże.

Do tej pory był pan trenerem jedynie w Grecji i na Cyprze. Czy miał pan w przeszłości oferty, by pracować innych europejskich krajach?
- Gdy doszliśmy do półfinału Ligi Mistrzów, to miałem trzy, cztery oferty z klubów zagranicznych, ale nie chciałem odchodzić z Panathinaikosu. Zależało mi na tym, aby Panathinaikos doszedł w pewnym momencie nie do półfinału, a do finału. W Panathinaikosie pracowałem przez 38 lat i przeszedłem przez wszystkie szczeble trenerskie - od juniorów po pierwszy zespół.



Jak czuje się pan w Polsce?
- Bardzo dobrze! Niezależnie od tego gdzie jestem, bardzo szybko się dostosowuję do nowego środowiska. Zawsze wierzę, że to co robię, jest słuszne i dobre. Piłka nożna nie ma granic, wszędzie się gra tak samo. Ważne jest jednak to, aby swoją pracę wykonywać z zaangażowaniem i miłością. W Atenach niczego mi nie brakowało, a pomimo tego zdecydowałem się przyjechać i pomóc Ruchowi. Niech nikt jednak nie liczy, że machnę zaczarowaną różdżką i już jutro będzie wszystko super. Mam swój styl pracy i chciałbym, żeby to zaowocowało za trzy lata. A dlaczego za trzy lata? Pewnie doskonale zdajecie sobie sprawę.

Przed panem bardzo trudne zadanie. Drużyna zajmuje ostatnie miejsce w tabeli i znajduje się w kryzysie.
- Gdy są zwycięstwa, wtedy wszystko jest fajnie. Trudności pojawiają się wówczas, gdy drużyna jest w trudnej sytuacji. Tak jak teraz, gdy wszystko przeszkadza. Jeśli piłka odbije się od słupka i wyjdzie na zewnątrz, wszyscy krytykują. Jeśli piłka trafi w słupek i wpadnie do siatki, wszyscy biją brawo. Zrobię wszystko co w mojej mocy, aby klub wyszedł z tego kryzysu.

Pochodzi pan z Argentyny, jednak od wielu lat mieszka w Grecji. Gdzie znajduje się pana dom?
- W 1979 roku po raz pierwszy przyjechałem do Grecji. Przyjęto mnie bardzo gorąco i do dzisiaj jestem szanowany w tym kraju. Obojętnie gdzie się nie pokażę, jestem szanowany przez wszystkich kibiców, nie tylko Panathinaikosu. Grecja jest dla mnie bardzo ważnym miejscem, bo tam wychowały się moje dzieci. Odczuwam to, że jestem ważną postacią w tym kraju, ale nigdy nie zapominam, że Argentyna to moja ojczyzna.



Kibice w Argentynie i Grecji słyną z żywiołowego dopingu. Czy słyszał pan już coś o sympatykach Ruchu? Czy wsparcie fanów jest dla pana istotne?
- Wszędzie na świecie jest mniej więcej tak samo. Jest grupa kibiców, którzy są bardziej fanatyczni i głośni na stadionie, ale jest też grupa spokojniejszych fanów. Obie grupy są bardzo ważne dla klubu i zespołu. Zawodnicy muszą też czuć, że kibice są blisko drużyny i chcą pomóc w tym, aby wyniki były dobre. Oczywiście nie zawsze udaje się wygrywać, ale chcę, żeby kibice byli zadowoleni z roboty wykonanej na boisku.

Jak trener wspomina atmosferę, która panowała na Cichej podczas benefisu Krzysztofa Warzychy w 2005 roku?
- To był mecz towarzyski. Pamiętam, że stadion był wypełniony do ostatniego miejsca i atmosfera była bardzo fajna.

W czwartek poprowadzi pan drużynę Ruchu podczas derbów z GKS-em Tychy. Odczuwa pan już dreszczyk emocji?
- Najważniejszy jest zawsze najbliższy mecz. Odczuwam dreszczyk emocji, bo zagramy już za trzy dni. Debiut jest zawsze bardzo ważny dla trenera. Do meczu pozostało niewiele czasu, ale zapewniam, że bardzo dobrze znam trudności, z jakimi zmaga się drużyna. Widziałem cztery ostatnie spotkania oraz sporo oglądałem w internecie. Mam pewien plan i wiem, co chciałbym zrobić, żeby drużyna poszła do przodu.

Rozmawiał i notował: Neo (Niebiescy.pl)