- Nasz ówczesny sztab szkoleniowy reagował na gorsze występy. Niektórzy byli przesuwani do rezerw. Mnie też to spotkało. Obecnie wygląda to tak, jakby nikt nie przejmował się marnym dorobkiem i miejscem w tabeli. Ta drużyna jest za grzeczna, zbyt delikatna. Klepią się po plecach, mówiąc, że jeszcze dużo meczów do rozegrania, na dodatek punkty zostaną podzielone... A trzeba bić na alarm! - mówi Mariusz Śrutwa, który udzielił wywiadu w rozmowie z "Katowickim Sportem". Prezentujemy wybrane fragmenty.

Po meczu z Cracovią eksperci i kibice bardzo krytycznie wypowiadali się o postawie chorzowskiej drużyny. Pan zauważył coś pozytywnego w tym spotkaniu?
- Nie umiem znaleźć plusów, skoro brakowało sytuacji bramkowych, zaangażowania, wślizgów... Czy piłkarze otrzymali jakieś żółte kartki? Nie! A przed spotkaniem słyszałem, że to dla nich będzie mecz o wszystko. Niestety, Ruch prezentuje się tak już od dłuższego czasu. Brakuje charyzmatycznych ludzi, którzy mogliby podciągnąć zespół. O chorzowskiej młodzieży pisano, jaka to jest wspaniała, że czeka ich świetlana przyszłość, a fakt jest taki, że drużyna, z nimi w składzie, jest na ostatnim miejscu w tabeli i ma coraz większą stratę do bezpiecznej pozycji. Niebiescy u siebie grają koszmarnie. W tym sezonie przegrali 7 spotkań przy Cichej. Biorąc pod uwagę cały 2016 rok, ten bilans jest jeszcze gorszy. Nie pamiętam, kiedy w historii klubu, zespół przegrywał tak na własnym stadionie.

Tadeusz Małnowicz, w listopadzie poprzedniego roku, na naszych łamach, przekonywał, że "trzeba wrzucić granat do szatni"...
- Drużyna potrzebuje mocnego wstrząsu. Trzeba dokonać zmian, bo na razie nie widzę, aby próbowano to robić. Ruch przegrał już 13 spotkań w tym sezonie i nie ma żadnej reakcji. Ja też przeżywałem ciężkie chwile w Ruchu, zdarzało się, że w szatni... buty latały w powietrzu. Były nerwy, dyskutowaliśmy, kłóciliśmy się między sobą... Nie wiem dokładnie, jak teraz jest w chorzowskiej szatni, ale przypuszczam, że do takich scen nie dochodzi. Nasz ówczesny sztab szkoleniowy reagował na gorsze występy. Niektórzy byli przesuwani do rezerw. Mnie też to spotkało. Obecnie wygląda to tak, jakby nikt nie przejmował się marnym dorobkiem i miejscem w tabeli. Ta drużyna jest za grzeczna, zbyt delikatna. Klepią się po plecach, mówiąc, że jeszcze dużo meczów do rozegrania, na dodatek punkty zostaną podzielone... A trzeba bić na alarm! Wcielić w życie radykalne decyzje. To nie jest bitwa tylko o utrzymanie, walka toczy się o być albo nie być Ruchu. Niestety, spadek jest równoznaczny z tym, że klub nie będzie funkcjonował w takiej formie jak obecnie i będzie musiał zaczynać grę od IV ligi.

(...)

Jakie mogą być jeszcze te radykalne zmiany, o których pan wspomina?
- Lubię i szanuję Waldka Fornalika, graliśmy w jednym zespole, dobrze się znamy, ale trzeba wziąć pod uwagę każdą ewentualność, łącznie ze zmianą trenera. Wiadomo, że całego składu się nie da wymienić, łatwiej szkoleniowca a niestety, wyniki nie bronią trenera a drużyna dołuje już od bardzo długiego czasu. Zresztą cały sztab szkoleniowy Niebieskich (asystentami Waldemara Fornalika są jego brat Tomasz i Marek Wleciałowski - przyp. red.) jest zdecydowanie za spokojny, a czasami należałoby użyć mocnych słów. Czasy tak zwanych trenerów motywatorów już minęły, ale jest jeden szkoleniowiec, który mógłby sobie w Ruchu poradzić. Nawet poparłbym tę kandydaturę.

Kto jest tym trenerem?
- Nie chcę wymieniać jego nazwiska.

(...)

Osiągnięcie dobrego wyniku na Łazienkowskiej wydaje się na dzisiaj mission: impossible.
- Szanse jednak zawsze są. Wiele drużyn na mecze na Łazienkowskiej mobilizuje się podwójnie i potrafi tam grać na ponad przeciętnym, a nawet maksymalnym poziomie. Obawiam się innej sytuacji. Ruch po zaciętej walce przegra, nie wywalczy nawet punktu, a mimo to piłkarze będą chwaleni, jak to dobrze walczyli. Nie tędy droga.

źródło: Katowicki Sport